چرا لوله استیل ضد زنگ 304 هنگام استفاده مغناطیسی است؟
در زندگی، ما اغلب از خاصیت مغناطیسی لولهها برای قضاوت در مورد خوب یا بد بودن فولاد ضد زنگ استفاده میکنیم، اما در واقع، این روش بسیار غیرعلمی است. به عنوان مثال، آلیاژهای رایج لوله روی و آلیاژهای لوله مسی ما میتوانند ظاهر و رنگ فولاد ضد زنگ را تقلید کنند و همچنین مغناطیسی نیستند، که به راحتی میتوان آنها را با فولاد ضد زنگ اشتباه گرفت. حتی فولاد 304 که در حال حاضر بیشتر از آن استفاده میکنیم، پس از کار سرد، درجات مختلفی از خاصیت مغناطیسی لوله نیز وجود خواهد داشت، بنابراین نمیتوانیم با توجه به وجود یا عدم وجود لوله مغناطیسی، در مورد خوب یا بد بودن فولاد ضد زنگ قضاوت کنیم. پس چرا 304 لوله فولادی ضد زنگ مغناطیسی است.
به طور کلی، لولههای جوش داده شده از جنس استنلس استیل صنعتی را میتوان با توجه به ساختارشان در دمای اتاق به دو نوع تقسیم کرد. یکی لولههای استنلس استیل آستنیتی مانند لوله 304321، لوله 316، لوله 310 و غیره و دیگری لولههای استنلس استیل مارتنزیتی یا فریتی مانند لوله 430420، لوله 410 و غیره. در حالی که لولههای استنلس استیل آستنیتی غیر مغناطیسی یا مغناطیسی ضعیف هستند، مارتنزیت یا فریت لوله مغناطیسی هستند. بنابراین لولههای استنلس استیل 304 مغناطیسی بدون تیوب یا با مغناطیسی هستند.
ما اغلب میگوییم که فولاد ضد زنگ 304، فولاد ضد زنگ لولهای غیر مغناطیسی است، به این معنی که شاخص مغناطیسی آن کمتر از یک مقدار مشخص است. به عبارت دیگر، فولاد ضد زنگ به طور کلی درجه خاصی از مغناطیس لولهای دارد. فولاد ضد زنگ آستنیتی که قبلاً برداشته شده بود، غیر مغناطیسی یا مغناطیسی ضعیف است، در حالی که فولاد ضد زنگ فریتی و مارتنزیتی دارای خواص لولهای مغناطیسی هستند که به دلیل جداسازی ترکیب یا عملیات حرارتی نامناسب لولهها در حین ذوب است. این امر باعث ایجاد مقدار کمی ساختار مارتنزیت یا فریت در فولاد ضد زنگ آستنیتی 304 میشود، به طوری که مغناطیس ضعیفی در فولاد ضد زنگ 304 ظاهر میشود. لوله فولادی ضد زنگعلاوه بر این، پس از پردازش سرد، ساختار لوله فولاد ضد زنگ 304 نیز به مارتنزیت تبدیل میشود. با تغییر شکل بیشتر در پردازش سرد لوله، هرچه لولهها بیشتر به مارتنزیت تبدیل شوند، خاصیت مغناطیسی آنها قویتر خواهد بود.
بنابراین، خواص مغناطیسی مواد توسط منظم بودن آرایش مولکولی لولهها و ایزوتروپی اسپین الکترونی تعیین میشود که میتوان آنها را به عنوان خواص فیزیکی مواد در نظر گرفت، در حالی که مقاومت در برابر خوردگی مواد توسط ترکیب شیمیایی مواد تعیین میشود که همان خواص شیمیایی مواد و لولهها است و هیچ ارتباطی با مغناطیسی بودن یا نبودن مواد ندارد.








